सालंकृत

कधीही..कुठेही..
काहीही कारण सांगून बोलायला लागतेस,
सगळीकडेच बोलणं,आणि ऐकणही नसतंच ग शक्य!
मग पर्समधे असलेल्या कसल्याही कागदावर,
कधी एखाद्या बिलाच्या पाठीवर,
अगदी छोट्याश्या चिटो-यावरसुद्धा उतरवांव लागतं तुला...
कधी होतेस साजरी गोजिरी,
कधी राहून जातो तसाच तो नुसता कागदाचा कपटा;
तर कधी
संधी देखील मिळत नाही तुला जपण्याची
हुरहुरतं मन आणि शोधायला लागतं तुला मग
सापडतेसही तू
मनाच्या तळाशी, खोल खोल कुठेतरी,
सालंकृत नसलेली अगदी
एकाही शब्दांशिवाय उमटलेली!

7 comments:

HAREKRISHNAJI said...

वा.

Sangram said...

हं ... :)

श्यामली said...

:)

अपर्णा said...

mastach....

श्यामली said...

@ aparNaa majhyaa blogvar manapUrvak swagata, kavita avadalyaacha kalavalyabddal khup khup dhnaywad :) yet rahaa g!

manas6 said...

मनाच्या तळाशी, खोल खोल कुठेतरी,
सालंकृत नसलेली अगदी
एकाही शब्दांशिवाय उमटलेली!
वा अतिशय हळुवार, तरलतम...
अजून तुझे हळदीचे अंग अंग पिवळे ग
अजून तुझ्य डोळ्यातील मोठेपण कवळे ग..
ह्या ओळी स्मरल्यात

श्यामली said...

मन:पूर्वक धन्यवाद मानस