जात बोलते काहीबाही



जात बोलते काहीबाही
इतिहासाची फुटते लाही
आम्ही मोठे आम्ही जेते
दंड थोपटून तयार बाही
अमुचे पूर्वज गाऊ गाथा
कुणास वाटो त्राही त्राही
पेच भयंकर दुही दिसावी
नको घडाया  ऐसे काही
पुन्हा एकदा उलटू पाने
समजुन घेऊ ती शिवशाही

~कामिनी फडणीस केंभावी

घर

घर
या घरात वावरत नाही आताशा कोणी
तसं फार जुनं नाहीये घर खरंतर
काही दशकं; एवढच वय असेल घराचं
फार लाघवी आहे हे घर ,
घरात राहणाऱ्यानाच  नाही तर
जाणाऱ्या येणाऱ्या सगळ्यांना अगदी
घरातील  मोलकरांना सुद्धा
जीव लावायचं हे घर
...
काही वर्षांपूर्वी एक कवडसा खेळायचा घरात;
अलीकडे डागडुजी, रंगकाम झाल्यामुळे त्याचही  येणं थांबलच कायमच.
...
स्वच्छ  उन्ह वारा यावा म्हणून आवर्जून बसवलेल्या फ्रेंच विंडो बंद असतात आणि त्याच्या आत असणारे जाड दुहेरी पडदे देखील ओढून  घेतलेत या घरानी
...
या घराला स्मरत असतात साजरे केलेले अनेक उत्सव
घरातल्या सगळ्यांनी मिळून केलेल्या गमती जमती
त्या दोघांच्या एकांताचे अनेक सोहळे
त्याला बघाव वाटत त्या सगळ्यांना , बाहेरच्या जगाला पुन्हा एकदा;
नाही म्हणायला
स्वयंपाक घराच्या exhaust  फॅन च्या खिडकीतून या घराचा अतिशय लाडका लेकुरवाळा औदूंबर तेवढा दिसत राहतो
खूप मोठा झालेला .

~कामिनी केंभावी
४ डिसेंबर २०१७

हल्ली.ना आम्ही..


आहा!!
काय सुंदर ओळ
कसं ग बाई गोड ते!
ओहो ओहो ,
अहो थांबा थांबाच
अं?
काय झाल?
च्च!!! मीटर बघा की
असं काय!! हो की,
निट उमटू तरी दे मला मनात तुझ्या
मला काय म्हणायचं आहे ते तरी ऐक ना, प्लीज
छे छे अजिबातच नाही
म्हणजे नाहीच
हे बघ मला वृत्त सांभाळायला हवं आहे.
तू नकोस
उपटली ओळ
कम्प्लीट बॅकस्पेस
विंडोच्या या टोकापासून त्या टोकापर्यंत.
...
तर मी काय म्हणत होते, " आम्ही ना थेट स्क्रीनवरच लिहितो आजकाल,

हे स्क्रीनवर लिहिण फार म्हणजे फार सोप्प असतंय बघा,
कागदावर कशी खाडाखोड स्पष्ट दिसते पूर्ण कागद नष्ट करेपर्यंत.
पण स्क्रीनच तसं अजिबातच नाही.
अगदी स्वच्छ कागदावर लिहिलेली कविता
ही कविता होण्याआधी कोण होती?
कशी होती याचा मागमूसही उरत नाही.
आम्ही ना थेट स्क्रीनवरच लिहितो बघा हल्ली.
काय ते उगाच कागद सांभाळा,
खोडा-खोडी सांभाळा
कागद खोडा-खोड
स्क्रीन
काय म्हणत होते मी
अं?