चारोळी

कळू नये जगाला काही
हीच असावि वा-याची निती
गहिवरते मायेने याच्या
ओलेती सर होते रिती

जरा मनानी हलके व्हावे

जरा मनानी हलके व्हावे
थोडे वाहून परतून यावे
मेघ जांभळा जरी आकाशी
हसून त्याही थांब म्हणावे

चारोळी

काही लिहावे म्हणून
होई लेखणी आतूर
हाय हाय अश्या् क्षणी
शब्द शब्द की फितूर

चारोळी

एक एक शब्द माझा
आज माझ्याशी भांडला
कसे कळेना यालाही
किती जीव हा कोंडला

मौन वादळ

खूप खूप पडलंय अंतर
सांधु पहाते मी....
मौनातल्या वादळाला
बांधु पहाते मी!

पुरावे

कुणी मागायचे किती
अन शोधायचे किती
पुराव्यासाठी पुरावे
सांग मी द्यायचे किती

चारोळी

मनाच्या मनाला
कशा व्यथा कळाव्या
न ओठी शब्द येता
नेत्री तूझ्या दिसाव्या

चारोळी

जरा मनानी हलके व्हावे
थोडे वाहून, परतून यावे
मेघ जांभळा जरी आकाशी
हसून त्याही थांब म्हणावे

चारोळी

पान आतुर आतुर
पाहे लेखणिची वाट
एका वेड्या वचनासाठी
जणु राहिली मुकाट

चारोळी

क्षणी भेटते तुला मी
क्षणी वाटते हा भास
सांग तुझ्या माझ्या मधे
कोणता हा दुवा खास

चारोळी

धुळभरल्या वाटा त्याच
दाखलेही तेच तेच
न कळे मलाही काही
शब्दासही तोच पेच

सुनामी

किनारा हवाय म्हणुन
गर्जतच आला होतास
अंगण दिलं होतं मी
कुंपण तोडून गेला होतास

चारोळी

जेंव्हा जेंव्हा ठरवावं
लिहू नये काही,
तेंव्हा अजूनच गहिरी
होऊन पाझरते शाई!!!

चारोळी

हे अस कधी कधी
फार उपरं उपरं वाटतं
का कोण जाणे पण
आभाळ मनात दाटत

चारोळी

बघ सुर्यही सोडुन आला
दिशांतील अंतरे
त्यासही कळती झाली
मौनांची भाषांतरे!

चारोळी

प्रत्येक वेळी का असावा
मनाला पार्‍याचा गीलावा
तुझ्याआधीच मला कळावा
तुझ्या मनाचा कांगावा?

चारोळी

काय अजुनी तु्जकडे
आठवांचा गाव आहे?
हास वेड्या, बघ जगण्या
अजुनी जरासा वाव आहे

चारोळी

मन स्पर्शले मनाला
देही वसंत फुलला
स्पर्शावीण की रे जणु
मधुमास हा रंगला

चारोळी

सांगु नको अजुनी
वादळाची कारणे
अपुरीच घातली तू
भोवताली कुंपणे